Schoon drinkwater uit de pompDoel van het project is te zorgen dat er schoon water en veilig drinkwater komt voor zes dorpen in de regio. Daarmee worden tegelijkertijd watergerelateerde ziektes, zoals cholera en diaree wordenteruggedrongen. Het verbeteren van het onderwijs voor meisjes in de dorpen door het verminderen van de tijd die ze nu moeten besteden aan het halen van water. Tijd die ze dan kunnen besteden aan school en studie. Hiermee worden de sociale contacten en economische productiviteit van vooral de vrouwen eveneens verbeterd. De verloren tijd van waterhalen kan beter besteed worden aan andere sociale contacten en de verbetering van economische activiteiten. 

De doelgroep voor dit project is de groeiende bevolking in the Upper East Region. Schoon water is, na de lucht die we inademen, onze tweede levensbehoefte. Ongeveer 80% van de ziektes in deeze regio ontstaan door het drinken van vervuild water. Denk bijvoorbeeld aan cholera of diarree. Daarom zullen er in zes dorpen/wijken waterputten worden geboord. In Kazena line, Namolo West, Balobia, Bugsongo en Mirigu, allen in de regio van Navrongo in het Kassena-Nankana district. Een van de putten komt in Zuarungu, in de buurt van Bolgatanga.

De dorpen waar het project start hebben gebrek aan schoon (drink)water. Vooral de vrouwen en kinderen op het platteland moeten vaak kilometers lopen om schoon drinkwater te kunnen halen, of voor hun dieren en voor het bouwen en restaureren van hun woningen. Bestaande waterputten worden al door honderden mensen gebruikt, waardoor men vaak uren in de rij moeten staan tot men aan de beurt is om de grote bak met water te kunnen vullen. Stelt u zich eens voor: ruim 550 mensen die gebruik moeten maken van één kraan. Dit heeft een negatieve invloed op de onderwijs-situatie in deze dorpen en wijken. Vooral de meisjes zijn daar de dupe van, zij zijn degenen die het water moeten gaan halen.

De nieuwe waterpompen zullen gemiddeld water geven voor ongeveer 500 inwoners. In deze gebieden wordt water vaak gehaald uit open putten die tussen de zes en tien meter diep zijn. Het water in deze putten is vervuild en niet veilig om te drinken. In het drogen seizoen, van december tot eind mei, is er niet voldoende water, tegen het einde van het droge seizoen zijn deze putten meestal leeg.

Het gebied is vrij rotsachtig en men kan er niet met de hand putten boren of graven. De enige oplossing is met een machine waterputten te boren voor deze dorpen. Na het boren van de waterput wordt de kwaliteit van het water getest waarna de pomp kan worden geïnstalleerd. De “District Assembly”, vergelijkbaar met bij ons de provinciale overheid, is niet in staat om te zorgen dat er water in deze gebieden komt. Ze hebben al meer dan genoeg problemen om hun eigen steden te bedienen, laat staan deze dorpen. De plattelands-gemeenten zijn snel groeiende gebieden en gemiddeld achthonderd inwoners per dorp hebben geen toegang tot schoon drinkwater. Met alle negatieve gevolgen van dien.

De meeste mensen zijn nooit naar school geweest en kunnen niet lezen, schrijven of rekenen. Zij leven van het werk op het land wat hen amper genoeg inkomen biedt. Het voedsel wat geproduceerd wordt is meestal alleen maar voor eigen gebruik. Er zijn wel basisscholen maar ook die kampen met problemen zoals gebrek aan lesmateriaal maar ook aan leerkrachten. Het is gezien de omstandigheden heel moeilijk om goede leerkrachten in de dorpen te krijgen. In het regenseizoen, de tijd waarop het meest op het land wordt gewerkt, verdubbelt het aantal inwoners vanwege de seizoenarbeiders. Behalve dat er geen schoon drinkwater is, is er ook geen water om bijv. hun leemhuizen mee te bouwen of de dieren te drinken geven.

Het gaat om ongeveer 4500 mensen. Alle lokale organisaties waaronder de District en Municipal Assemblies, de Chiefs and raad van ouderen zijn betrokken bij het project om zoveel mogelijk draagvlak te krijgen. Ook wordt een bijdrage gegeven van 10% van de kosten van het boren door de lokale overheden. De bevolking draagt bij in de vorm van werk, ze zorgen voor zand en grint voor het platform om de put en graven een soort goot, waaruit de dieren weer water kunnen drinken. Ook het meeste metsel-werk wordt door de lokale bevolking gedaan.

Er worden mensen opgeleid die de pompen straks kunnen onderhouden en repareren. In ieder dorp wordt een comité opgericht, bestaande uit vier vrouwen en drie mannen, met eigen verantwoordelijkheden en ook zij krijgen hiervoor een opleiding. Hun verantwoordelijkheden worden vastgelegd, er komt een bankrekening, taken voor wie het onderhoud gaat doen worden afgesproken en de boeken moeten worden bijgehouden. Geen makkelijke taak in een gebied waar de meeste mensen analfabeet zijn maar het moet wel goed geregeld worden. Op die manier zien de gebruikers ook de voordelen van het hebben van een waterpomp in hun eigen dorp. Het comité int de contributie die ieder kwartaal betaald moet worden. Het gaat in onze ogen om een klein bedrag, € 0,20 per kwartaal dus € 0,80 per jaar! Zij hebben de taak om er voor te zorgen dat de inwoners bewust worden van het belang van schoon water te hebben en de pomp dan ook goed te onderhouden. Er wordt vier keer per jaar een bijeenkomst georganiseerd om te luisteren naar de eventuele klachten of aanbevelingen. Het totale project heeft ongeveer € 44.000,-- gekost, ca. € 7.000,-- meer dan begroot.Vanwege twee droge broingen is het iets duurder geworden.

Het project draagt bij aan de millennium doelstellingen:
- Er wordt gezorgd voor toegang tot schoon drinkwater.
- De levensomstandigheden van vooral vrouwen en meisjes worden verbeterd.
- De toegang tot basisonderwijs vooral voor meisjes is verbeterd.
- De gezondheidszorg is verbeterd.
- Er zijn goed afspraken bereikt met de lokale autoriteiten.

Steun ons werk

Steun het werk van EOF Ghana

EOF Erkend Goed Doel

EOF Erkend Goed Doel

1 september 2016